جمعه پانزدهم آبان 1388
Dearest Ladybird

دلم يك عالمه ي زيادِ زيادِ از اينها ميخواد! ميخوام همه ي اتاقم پر كفشدوزك باشه...لبه هاي تخت،كتابخونه،مانيتور،ميز و....
كفشدوزك هاي دوست داشتني!
جمعه پانزدهم آبان 1388
"P L E A S E"

امروز جاي خالي يه خيلي از كتابام تو كتابخونه م احساس شد!
من غلط بكنم ديگه به كسي كتاب بدم! تو رو خدا ! اگه كتابي دست كسي دارم يا فيلمي چيزي ور داره بياره!
لطفا !
ل ُ ط ف َ ن
پنجشنبه چهاردهم آبان 1388
"Yeah! We did it"
سلام!
با پوزش از تاخیری که به وجود اومد که خب کاملا طبیعیه!
![]()
این بادکنک ها زشت ترین بادکنک های جشن تولد بودند! ولی نسترن دقیقا به منظور درج در اینجا ازشون عکس گرفت! و کلا هم نمیخواستیم با احساساتشون بازی بشه!![]()
و اینم بقیه ی بادکنک ها وکلا بقیه ی چیزا:
![]()
و فک کنم که دیگه تولدم واقعا مبارک شد!
با تشکر ویژه از نویدِ دیگه (به قول خودش) که از سه روز قبل از تولد اس ام اس شمارش معکوس میفرستاد![]()
با تشکر از محمد کوثری عزیز که تولد اونم دو روز پیش مبارک شد!
با تشکر از حسین بابت اس ام اسی که فرستاد!
*با تشکر از مریم! از مریمِ بيچاره!بابت درست كردن سالاد الويه، بادكردن بيشتر اون بادكنك ها،نصب بادكنك ها و شستن كمي از ظرف ها و غيره![]()
با تشكر از ياسمن براي شركت در تولد از شب قبلش! و اهداي دو فروند فيلم خيلي خنده دار و شستن بيشتر ظرف ها و مشايعت افروز براي آوردن كيك تولد![]()
با تشكر از افروز براي آوردن كيك تولد و نرقصيدن و رفتن در كنج عزلت!![]()
با تشكر از اكرم كه همه مون عاشق مانتوش بوديم و تشكر ويژه براي شُك هاي جسماني كه براي در آوردن افروز از كنج عزلت بهش ميداد!![]()
با تشكر از نسترن براي نفر آخر بودن در اومدن به تولد! و براي ثبت لحظات تولد با گرفتن عكس و فيلم با دوربين هيجان انگيزش. و نيز با تشكر ازآقاي همسرِنسترن براي پيگيري لحظه به لحظه ي مراسم با فرستادن اس ام اس به نسترن![]()
با تشكر از مونا كه دلش خيلي ميخواست تو تولد مي بود و ميرقصيد
و با تشكر از تماس هايي كه ميگرفت و هي در جريان قرار ميدادمش ![]()
با تشكر خيلي زيادِ بي نهايت تا از تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو كه فقط خودم ميدونم اون روز چي تو دلت ميگذشت...
با تشکر از خودم که اون روز واقعا سعی کردم همه چی مرتب باشه و به همه خوش بگذره!![]()
و با تشكر ويژه از خداي عزيز براي دادن اين همه نعمتِ خوب به من! و براي تاريخ هيجان انگيزي كه امسال نصيب من شد! ۸/۸/۸۸ ![]()
خداحافظ
جمعه هشتم آبان 1388
"There you go! 8/8/88! What a fantastic date"
فوق العاده هيجان انگيز ه اينكه هشتِ هشتِ هشتاد و هشت روز تولدته !
من عاشق اين تاريخ بودم!
امروز يه جشنِ تولد هيجان انگيز گرفتيم! من و ياسمن و مريم و افروز و اكرم و نسترن! و واقعا خوش گذشت به همه...و جاي بعضي ها واقعا خالي بود تا اين شادي كاملتر بشه.
الان يكم خسته م ! گزارش كامل ماجرا باشه واسه فردا!
فعلا!
8/8/88 :دي
جمعه یکم آبان 1388
"You are my everything...Always and ever"
بعضي سفرها انقدر شيرين و لذيذ هستند كه دلت ميخواد بري همه جا داد بزني و شيريني شو با بقيه تقسيم كني.
ديروز برگشتم ... و با خودم يك دنيا خاطره، يك دنيا عشق و يك دنيا شادي اوردم!
هيچ وقت تولد زودتر از موعد نداشتم! تا همين ديروز كه تو برام اوليشو ساختي! هيجان انگيزترين بود ...انقدر زياد كه من ديگه نميدونستم چي بايد بگم و خيلي وقتا ساكت بودم و اين چشام بودن كه ميخنديدند...
و بالاخره كار خودتو كردي و پكيج نايكي كه هميشه آرزوشو داشتم بهم هديه دادي...و من باز هم نميدونستم كه بايد چي بگم!
و من 22 تا شمع فوت كردم! يهو از ديدن اون همه شمع دلم گرفت كه چقدر زود بزرگ شدم ولي وقتي ديدم كنارم تو هستي..مونا هست بي اختيار لبخند زدم و آروم شدم.
و من براي اولين بار گلدوني هديه گرفتم كه هيچ وقت نداشتمش...و الان روي ميزمه و تا هميشه منو ياد تو ميندازه .
وااي كه چقدر فوق العاده بود ديروز!
هيچ جوري نميشه تشكر كرد از اون همه مهربوني...فقط باز هم مثل هميشه من ديدم كه تو بي نظيري...تو بي نظير تريني... راستي چطور ميشه تو رو بيشتر دوست داشت؟
.
.
.
پ.ن :دوسِت دارم مونا! هم تو رو هم تي شرت و حوله جادويي و هم قاب عكس سگهاي خالص رو و گلدوني كه فوق العاده بود!
پ.ن : ازت متنفرم مونا! به خاطر انگشتري كه با عشق ميخواستمش ولي بهم ندادي!
پ.ن : با تشكر از كافي شاپ فوق العاده هيجان انگيز طبقه ي دوازدهم!
پ.ن : با تشكر ويژه از نويد!
سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388
*Carpe--Diem 2*
خيلي زودتر از اوني كه فكر ميكردم زمان گذشت و وبلاگ من 2 ساله شد!
ياد روز اول بخير http://carpe--diem.blogfa.com/post-1.aspx
و سالگردش http://carpe--diem.blogfa.com/post-56.aspx
و چه اتفاق هايي كه نيفتاد!
بهترين چيزي كه راجع به وبلاگم هميشه دوست دارم حس هاي سرشار و بيشماري ست كه اينجا ثبت شده...كه اينجا ثبت كردم!
تولدش مبارك
.
.
و حالا تويي هستي كه
وقتي به دوست داشتنت فكر ميكنم ، "بينهايت" رنگ مي بازد و خجل ميشود...محو ميشود... و تمام ميشود و واقعا ميشود! و كاش ميشد اين تمام شدن را گفت...به تصوير كشيد...فرياد زد...و كاش همه ميفهميدند كه "دوست داشتن" چه مقدس و چه بزرگ است...چه سخت و چه شيرين است...
دوري مثل يه رويا...نزديك تر از پوست تن...
تا بعد!
جمعه هفدهم مهر 1388
"كِش يعني تكرار..."
-- بنده خدا ...تا حالا فك كردي كه اگه جاي اون بودي چكار ميكردي؟
- من؟ ... والله نه فكر نكردم...تو ديگه خيلي داري خودتو درگير ميكني! ولش كن! به من و تو كه ربطي نداره.
-- نمي تونم! حس ميكنم يه جورايي به منم ارتباط داره...احساس نزديكي ميكنم باهاش...ميتوني درك كني؟
- نه! تو ديوونه اي! من حوصله ندارم به اين اراجيف گوش كنم! پاشو بريم..پاشو الاناست كه يكي بياد گير بده بهمون! پاشو ديگه! اينجا امن نيست.
-- تو برو ...من هنوز اينجا كار دارم يكم ديگه. تو برو منم ميام الان…
- دير نكني پس!
تو ميري و من الان تنهام...ميرم بالاتر...بالاترين جاي تپه ميشينم و فكر ميكنم...فكر ميكنم به تمام شباهتي كه بين من و اونه...هوا داره تاريك ميشه و اين باد دوست داشتني داره ميوزه...باد و باد و باد و من چقدر عاشق اين وزيدنش هستم..كه مياد...مياره...ميره...ميبره...بادِ تكون دهنده! من هنوز دارم فكر ميكنم...سعي ميكنم پيداشون كنم...مغزم داره منفجر ميشه...
آها...آره...داره يادم مياد
اون به سختي نفس ميكشيد...مثل من..بعضي وقتا نميتونست نفس بكشه..بيچاره! مثل من...
اون هميشه لبخند ميزد...يه لبخند ابدي رو صورتش داشت درست عين ايني كه روي صورت منه...تو گريه كردناشم اين لبخندش نميرفت؛ عين خودم...واي خدا باوركردني نبود. راستي من كِي گريه شو ديدم؟
اون كله ش پر بود از فكراي عجيب و غريب! فقط بعضي وقتا يهو بعضي از اون فكراش از دهنش ميپريد! منم همين طور م...پرم از اين چيزاي عجيب و غريب كه بعضي وقتا يهو بعضي هاش از دهنم ميپره. چقدر ترسناك!
همين طور داره يادم مياد...اون مثل من حرف ميزد...بلند و آروم...رسا و مبهم..واقعا همين طور بود.
ديدي يادم اومد! اون حتي عين من دلبري ميكرد! لطيف و طناز! موهاش! همين رنگي بودن...تازه اندازه شونم همين بود...به همين بلندي!
خيلي بچه بود...هم سن و سال خودم بود...آره آره! با هم يه مدرسه ميرفتيم..حتي يه دانشگاه...خودشه! هميشه كنار من ميشست!
هميشه ميگفت كه حسين پناهي تنها كسي بوده كه حرفاي دل اونو بلند ميزده! چرا منم اينو ميگفتم ؟ يادمه يه بار باهم به تمام حرفاش گوش داديم...چه تفاهمي داشتيم!
يادم اومد! من و اون با هم غذا ميخورديم! هر جاي دنيا كه بوديم! لباسامون! عين همديگه بود! واي هنوز باورم نميشه! اين همه شباهت...
من همچنان دارم فكر ميكنم و تك تك ثانيه هاي زندگي م رو به ياد ميارم ...تو هستي...تو تك تك اون ثانيه ها...آآآآره! خودشي! خود خودش.
ميترسم. فكرم ديگه كار نميكنه...آخه يادم اومد كامل...پيداش كردم...
پس...پس چرا اونجاست الان؟ چرا ؟ چرا چشماشو بسته ؟ چرا ديگه بازشون نميكنه؟ نفسم ديگه نميكشه...نه!
نه!! اون ديگه اصلا نفس نميكشه...من دارم به سختي نفس ميكشم...اون ديگه رفته...نگفتم بهش نزديكم؟ داره منو صدا ميزنه...باد صداشو برام آورده...صداشو آورده و منو ميخواد ببره...اين بادِ تكون دهنده! گفتم كه مياد...مياره...ميره...ميبره..
.
.
.
.
.
جوابِ زنده بودنم مرگ بود؟
سه شنبه دهم شهریور 1388
ce soir
I'm lost in you
I'm lost in love
What can I do ?
Words aren't enough!
....
"Fly to the moon" - Modern Talking - 2001
P.S: and words have never been enough, sweetheart!
جمعه ششم شهریور 1388
Rain...ing
چشامو که باز کردم
فقط
بوی تو بود
و چشمایی که از اون دور داشتم میدیدم...
چه طور میشه توصیف کرد ؟
.
.
.
بیا ...
دوشنبه نوزدهم مرداد 1388
Monaaa.....Monaaaa
ا
بعله! تولدِ عشقِ سالهای دور و همیشه مه! >:دی<
اگه بدونی که روزِ تولدت چقدر برام دوست داشتنی یه !
همیشه که فکر میکنم میبینم چقدر زندگی متفاوتی داشتم اگه تو نبودی !
مونا !
تو خیلی خوبی
انقدر خوب که نمیشه تا گذاشت براش
خوشحالم که هیجان انگیزترین خاطره هامون با همه...
خوشحالم که روز به روز دازی پیشرفت میکنی...
خوشحالم که تک تک ثانیه های با هم بودنمون فوق العاده ست...
خوشحالم که قراره بیای بچه ی ما بشی :دی :پی
واااااای مونا !
خوشحالم که روزهای خوبی در انتظارِمونه!
خوشحالم ! بفهم دیگه >:دی<
تولدت خیلی تای زیاد تای بیشتر تا مبارک باشه :*
من دارم میام با یه عالمه کادوی هیجان انگیز که به جون غوراسبم قسم خوردم لو ندم :دی میتونی شروع کنی به صابون زدن دلت >:دی<
ایییییییی ! دوستت دارم دیگه ! پییی لیییی زززز !
پ.ن خصوصی : درست همین لحظه و همین جا ست که باید بگویم تو بی نظیری...بی نظیر! اصلا تو خودِ معجزه هستی...عاشقانه دوستت دارم >:دی<
سه شنبه سیزدهم مرداد 1388
D'oh
پلان یک :
- تو : سمیه یه چیز خیلی جدی بگم؟ جدی یه جدی !
- من : نه! جدی نه! دعوامون میشه باز !
- تو : بگم؟
- من : هووووم ؛ بگو !
- تو : وحشتناک دوستت دارم !
- من: اِ ...شیطون.....!
**پ.ن : کلا بعضی وقت ها انقدر شیرین تر میشی که منو مجبور میکنی هی به تعداد اون گازایی که قرار بود بگیرم یهو 5 تا اضافه کنم :دی
پلان دو :
من و نسترن در حال window-shopping
- من : وااای این کفش صورتی یارو >:دی<
- نسترن : آاااره ، خیلی نازن
- من : واااای عاشق این جورابام, بریم بخریم
- نسترن : اینم قشنگه
- من : واای آره! ایتو ببین، اینم نازه
- نسترن : من عاشق طرح های لوزی دارم
- من : هیییییییی ! نسترن این گردنبند ها رووو
- نسترن : کناریش قشنگ تره
- من : من عاشق گل سر های این مغازه م
- نسترن : سمممممیه! این آویزای موبایلو ببین
- من : KITTY ندارن ؟
- نسترن : باید یه کیف پول بخرم؛ این خراب شده
- من : من هیچ وقت نتونستم هیچ احساسی نسبت به کیف پول های خانومی داشته باشم
- نسترن : اییییییی! اون توگردنی رو ببین! صندلی یه >:دی<
- من : وای چققققققد چیز لازم دارم :-<
- نسترن : اییی! منم :-<
**پ.ن : همینه دیگه ! بعد دو ماه که بری بازار همین میشه ! هی میگم دوست دارم باهم بریم خرید باور نمیکنی که !
پلان سه:
- Mobina and Elahe: Can we speak Farsi?
- Me: No, you can't!
- Mobina and Elahe: Teacher ! please ! Just this time!
- Me: Not at all! I m sure you can say it in English.
- Mobina and Elahe: Sure we can !!!
---( Mahshid joins them. )
- Mahshid: Teacher , Can I speak Farsi for a few seconds ?
- Mobina and Elahe: No , Mahshid , you can't !
- Mahshid: O.K. ! Teacher , we need 10 actresses for the play.
- Me: So, you see! It is interesting to speak English even out of the class!
**P.S. This semester, I really didnt say a Farsi sentence in the class! even one little tiny one ! It was wonderful ! And my students were not allowed to say, too or they had to bring ice cream!
پلان چهار :
- من : مریم من فقط با تو میرقصم ! تنها نه !
- مریم : باشه عزیزم، با هم میرقصیم ! پا شو دیگه !
- من : خجالت میکشم !
- مریم : پا شید دیگه ! عاطفه ! یاسی ! بریم دیگه
- - - - (عاطفه و خواهرش و دوستش بلند میشن و میرن.. مریم هم)
- من: یاسی! بریم ؟ پاشو دیگه
- یاسی : من با این کفش ها مگه میتونم برقصم ؟
- - - - (افروز از اون دور اشاره میکنه پاشو یالله بیا دیگه! تازه ابرو هاشم یه حالتی میکنه که اگه نیای ناراحت میشم)
- من : (بعد از کلی تفکرات فلسفی) یاااااسی من رفتم! (و من رفتم و بعد از پیدا کردن مریم تو اون شلوغی با هاش رقصیدم ؛ بعد با افروز هم کمی قِر دادم و بعد هم با عاطفه و در نهایت هم با عروس! کلی ذوق کردم وقتی با عروس رقصیدم!)
**پ.ن: تو اگه بودی که .... دلم خواست مونا و نسترن هم بودن تا جمعمون کامل میشد. و کلی یاد روزایی افتادم که با مونا میرقصیدیم! و من تو دلم کلی میگفتم مونای سگِ خالص! چقد هیجان انگیز میرقصی!
.
.
.
اینم از سمیه !
1. دلم میخواد زودتر هفته ی دیگه بشه ! تولد مونااااااااا! هووووورا ! >:دی<
2. دلم میخواد زودتر هفته ی دیگه بشه ! بیام تهران و کلی اتفاق هیجان انگیز ! >:دی<
3. دلم میخواد زودتر هفته ی دیگه بشه ! و کلاسای دوست داشتنی م تموم بشن تا یکم استراحت بکنم !
4. دلم میخواد زودتر هفته ی دیگه بشه ! تا این بنایی و خاک و رنگ و اینا تموممم بشه ! پی لی زززز
5. عجولم دیگه !
دوشنبه بیست و نهم تیر 1388
"The Sound of Music"
دلم تنگ شده بود برا اینجا !
و برای بودن با تو ...خودِ خودِ خودت !
این روزها با اینکه همه چیز آروم به نظر میرسه ، دلِ من خیلی گیج شده...
انقدر که شروع کرده مثل قدیم تر ها به ابن گوش مبده !
[یک نفس عمیق...]
و زندگی ادامه داره!
پ.ن. برای نسترن و صادق از صمیم قلب خوشحالم...خوشبخت باشید همیشه.
پ.ن. مونااااااااااااااااامونا ! دلِ تنگم مبگه کاش زودتر بیام پیشت ...
پ.ن. تو بگو چه کنم ؟
[گاهی...نگاهی...یادی...]
جمعه هشتم خرداد 1388
"Lord Jim"
در راستای همان مطالعاتِ کنکور چندی پیش جناب "لُرد جیمِ" آقای ژوزِف کُنراد را با تمام "extra" هایش به اتمام رساندیم!
چیزی انگار تو دلم سنگینی میکرد که با خوندن این کتاب آروم شدم! کاپیتان مارلو واقعا راست میگفت وقتی اصرار میکرد که "He 's one of us". همه ی ما در گذشته کارهایی انجام دادیم که حس گناهش هنوز که هنوزه با ماست! چاره ی کار رو هم یه جورایی توی داستان میشد دید. باید "realistic" بود و با واقعیت کنار اومد و اونو قبول کرد نه اینکه ازش فرار کرد و فرو رفت توی رویا و خیال پردازی!
کاش یادمون بمونه همیشه که اگه راهِ Jim رو در پیش بگیریم واقعا به همون سرنوشت دچار میشیم! دلم به حال جیم سوخت...داستان عجیبی بود اما اتفاقای این داستان واقعی و بر اساس چیزهایی بود که Conrad خودش باهاشون مواجه شده بود...مثلا اسم Jim کشتی Patna و منطقه ی Patusan و...
حالا آیا کسی میدونه که این داستان تو سال 1898 نوشته شد یا 1900؟ والله ما که نفهمیدیم!
در ضمن اگه کسی وقت داشت اینو از دست نده.
*************
پ.ن: با تشکر شدیدا ویژه از "عشق سالهای نزدیک و همیشه"
پ.ن2: فعلا در ابتدای Tess of D'Urbervilles به سر میبریم!
پ.ن3: He is one of us!
دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388
*جاودانه ها *
تو نور این چشامی
خنده ی رو لبامی
دنیا خیلی قشنگه
وقتی که تو باهامی
...
رنگ چشات عسل
طعم لبت عسل
...
دوسِت دارم میدونی!
*********
منتظرم که زود این پروسه ی آمادگی برای کنکور ارشد ادبیات انگلیسی در این 8 ماه با موفقیت بگذرد و ما دوباره با عشق به این آهنگ گوش بدهیم و ....
پ.نِ تو: فوق لیسانس! :دی
پ.نِ من: چشم! :پی
پ.نِ ما: اینتر...
جمعه چهارم اردیبهشت 1388
About to explode
و من باید بررسی کنم این یک هفته ای را که سعی کردم برنامه ریزی شده طی کنم!
قرار بود 3 کار مهم انجام داده شود:
- کتاب دو قرن سکوت دکتر زرین کوب را بخوانم
- ۱۰۰ لغت جدید حفظ کنم
- کتاب Essentail Grammar in Use را تا آخر بخوانم
همه ی اینها نصفه نیمه انجام شد! ۷۰ صفحه از دو قرن سکوت ؛ شاید به زور ۱۰ تا کلمه ؛ و از ۱۱۴ تا یونیت هنوز ۶۹ تا خوندم! و سراغ دزس های دانشگاه هم نرفتم ابدا!
کلاس های موسسه ، او ال سی ، کامپیوتر و تلفن هم که غوغا میکنه !
و من الان سرشارم از حسِ بد! از اینکه اه اه اه اه !
و کلا دوستان هم همیشه لطف داشته اند در راستای تحقق اهداف بنده !
و این هفته اتفاق هایی که نیافتد ! چیزهایی که ندیدیم! خبرهایی که نشندیم! اووووه !
چقدر دلم میخواد الان خودمو کتک بزنم !
دلم میخواد یه نفر دیگه رو هم کتک بزنم وقتی که میگه اینا چیه تو وبلاگت مینویسی و وقتی ادبیات من رو مسخره میکنه و تازه معتقده که یه چیزی میخواد به من بگه که تو دلش سنگینی میکنه ! ترجیحا بذار سنگینی کنه لطفا ! اه ! چند نفر به یه نفر آخه!
دلم میخواد با نانچکو م بزنم به پشت گردنم ! چون سه قرنه که اتاقمو میخوام مرتب کنم و نمیکنم !
چقدر گشنمه الان!
اااااااه ! مامانم هم که کلا عاشقه اینه که هی روزی ۵۵۰ بار (بدون اقراق) یاد آوری کنه به من که باید یه فکری وردارم دیگه! و کلا دلش میخواد مرور کنه هی زندگی منو ! و هی غر بزنه ! هی بزنه ! و منم هی تلاش کنم که با عشق دوسش داشته باشم !
دلم تنگ شده بود برای F.R.I.E.N.D.S ! خیلی! دیشب دوباره رفتم سراغشون ! و خوشحالی توصیف ناپذیری داشتم برای یک ساعت زمانی که با عشق با اونا سپری شد.
میشه ؟!
کلا دلم "مریم" رو یه جورایی دوست داره متفاوت ! انقدر متفاوت که هنوز خودم نمیدونم چه جوری! آیم ساری فُر یو اند مای سلف اند ذ سِسایِتی او ویمِن !
چیه ؟! انتظار بیخودی اگه دنبال ردپا میگردی اینجا از خودت! والله !
درضمن یه نفری هم هست که اوج حسادت رو من درش میبینم ! که ای کاش نمیدیدم! که ای کاش انقدر تابلو از هر جمله ای که به من میگه شر و شر حسادت و کینه نمیبارید! که ای کاش اونم تلاش میکرد این حسادت لعنتی شو بذاره کنار تا من از همیشه بیشتر دوسش داشته باشم !
و دیگر هیچ !
پ.ن: خدایا کلا هر جور راحتی اما میشه ؟!
بشه دیگه !
پییی لییی زززز!
چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388
Singing in the rain
Take a moment here and think this over:
"Who's giving, and who's receiving?
who's producing, and who's consuming?
who's doing, and who's being done?
Why the hell you pay for the prostitutes?
Shouldn't it be the other way around?!"
<
تو دقیقا بعد از اینکه خوندی و خندیدی
یه هو گریه ات میگرد!
به همین راحتی...
*****************
پ.ن. یادت هست که چقدر این آهنگ را دوست داشتی؟ حالا نمیدانم چرا این آهنگ شده موزیک متن گرامر خوندن های من!
جمعه بیست و یکم فروردین 1388
Forrest Gump or I just felt like it
و امروز ظهر بود که :
Forrest: What's the matter, Momma?
Mrs. Gump: I'm dyin', Forrest. Come on in, sit down over here.
Forrest: Why are you dyin', Momma?
Mrs. Gump: It's my time. It's just my time. Oh, now, don't you be afraid, sweetheart. Death is just a part of life. It's something we're all destined to do. I didn't know it, but I was destined to be your momma. I did the best I could.
Forrest: You did good, Momma.
Mrs. Gump: Well, I happened to believe you make your own destiny. You have to do the best with what God gave you.
Forrest: What's my destiny, Momma?
Mrs. Gump: You're gonna have to figure that out for yourself. Life is a box of chocolates, Forrest. You never know what you're gonna get.
Forrest: (voice-over) Momma always had a way of explaining things so I could understand them.
Mrs. Gump: I will miss you, Forrest.
Forrest: (voice-over) She had got the cancer and died on a Tuesday. I bought her a new hat with little flowers on it.
و تو خوب میدانی که من چه میگویم!
چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388
"عشق همیشه در مراجعه است..."
جالب ترین قسمتش اینجاست که
بعضا
من چیزهایی را میبینم که نباید!
حرف هایی میزنم که نباید!
چیزهایی میشنوم که نباید!
کارهایی میکنم که نباید!
و
این "نباید" ها آنقدر و آنقدر میشود
که
تا به خودم میآیم میبینم که همین ها
زندگی جدیدی برایم رقم زده اند !
و
تازه
من که خوب میدانم دلم چرا "لئونارد کهن" میخواست همیشه !
آخ که
این پدر سوخته دل !
پ.ن: عنوان این پست را همینحوری از مهدی خواستم که بگوید! قبل از دیدن پست البته ! کار جالبی ست! دوستش داشتم!
چهارشنبه پنجم فروردین 1388
New Year , New days or something
من این روزهای اول سال رو با عشق دوست دارم
وقتی مثل بچگی هام جلوی تلوزیون لم میدم و کلاه قرمزی میبینم با آقای مجری!
وقتی بعد از هر عید دیدنی پولامو میشمرم ببینم چقد شد این عیدی ها! (چقدر سگِ خالصن اونایی که فک میکنن من بزرگ شدم و عیدی نمیدن!! )
وقتی با لذت هرچه تمام تر مهمونی که میریم شیرنی کره ای ها رو درو میکنم!
وقتی برای عروسی صمیمی ترین دوست دبیرستانم میرم آرایشگاه سرخوش و خوشحال! و اونقدر با موبایل حرف میزنم که خانم آرایشگر دعوام میکنه!
وقتی صب خسته از بیخوابی دیشبش بیدار میشم با موهای تافتی بهم چسبیده و قبل از اینکه چشام کامل باز شن میرم زیر دوش و سعی میکنم بازم بخوابم اون زیر بدون هیچ دغدغه ای!
وقتی مامانم نگران میشه و داد میزنه که داری چیکار میکنی و تو یهو میپری از خوابِ زیر دوش آب!
وقتی محمد میگه : سمیه ! سمیه ! از OLC برات بسته اومده و همه خوشحالن جز من! چون میدونم توش 5 تا کتابه که من باید بشینم و کلی کويز طرح کنم! واینم اولین دغدغه ی سال جدید!
وقتی هر روز با عشقِ سالهای دور و همیشه م تلفنی صحبت میکنم و کلی حس خوب دارم که اون الان نزدیکمه و کفرم در بیاد که چقد سگِ خالصه که نمیاد خونه مون!
وقتی نسترن منو به عیدی و مهم تر از اون به نهار به خونشون دعوت میکنه و من با کله قبول میکنم و این یکم مامانمو کفری میکنه !
وقتی یاسمن با عشق بهم اس ام اس میزنه که عکسا رو براش ایمیل کنم تا برام نقاشی کنه و من کلی زیاد تای با عشق دوسش دارم ! میشه بیای عیدیمون؟ یا تو هم مثل نسترنِ سگِ خالص معتقدی که من کوچیکترمپس من اول باید بیام؟!
وقتی خوشحالم که چقد سریالِ هیجان انگیز روی هاردی که حسین داده هست! و خوشحال تر که نسترن میخواد زحمت رایتشون رو قبول کنه با عشق!
وقتی که احساس میکنم امسال سالِ پر ادکلنی میشه برای من! (سالی که نکوست و اینا!)
وقتی که کماکان منتظر این پارتی که مریم گفته هستم! میشه لطفا پارتی رو سر و پا کنه مریم لطفا؟ میشه ؟! رسما دلم هیجان میخواد در حد ترکوندن!
وفتی دوست دارند که از شیراز برای بعضی ها مهمون بیاد! و به هر حال مهمون حبیب خداست ظاهرا و منم که دیگه با خدا شوخی ندارم!!
وقتی من در حد اوردوز آندرستندینگ می باشم!
وقتی بابام دلش میخواد در یک شب تگرگی به عکاسی در سطح شهر بپردازه و در نهایت طی همون پروسه ی مهمون نوازی و حبیب خدا و اینا یهو ساعت 11 شب شصتاد تا مهمون از اهواز دلشون بخواد که شب بیان خونه ی ما و معتقد باشن که ما خیلی مهمون نوازیم و ما هم به هر حال دیگه !
خلاصه که خیلی این روزا دغدغه ها کمه ! دانشگاه نیست! تاپ ناچ نیست! همه دور همن و بسیار خوب هست و بسیار لذت میبریم و مورد علاقمونه!
پ. ن :
عید اومد
بهار اومد
تو دوری اما !
کلا دیگه!
پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387
"بیا باز..."
همیشه احساس میکردم , خدا اگر بخواهد به من لطفی کند , باید خودش را شبیه آدمی کند که من با تک تک سلولهای بدنم حسش کنم. باید بیاید بشیند رو به رویم , بگوید: "سلام سمیه جان ! من خدا هستم اومدم بهت کمک کنم"
بعد من بفهمم که آره ! پس خدا این است ! خدایی که این همه میگن خدا !
این چند روزه
.
.
.
خدا آمد!
روبه رویم نشست.
دستم را گرفت.
و گفت:
"سمیه جان! من خدا هستم , اومدم بهت کمک کنم."
.
.
.
و من با تک تک سلولهای بدنم ایمان آوردم
که او بزرگ است
او مهربان است
او باورکردنی ست
حس کردنی
لمس کردنی
حتی تو اگر همیشه به او بدی کنی
حتی اگر دوستش نداشته باشی
حتی اگر به حرفهایش گوش نکنی
حتی اگر بگویی تو هیچی نیستی
او
خدا
آمد!
تنها یک روز مانده به پایان یک سال خوبی, بدی, شادی, اشک, عشق, تنفر...یک سال پراز همه چیز و هیچ ! و فهمیدم که اگر تا آخر دنیا هم بروی, زندگی همین است و چقدر شیرین است با همه ی تلخی اش ! شیرین است حتی اگر مجبور باشی گریه کنی , درد بکشی, متنفر باشی , غر بزنی و بگویی لعنت به تو !
دلم میخواهد دوچندان شود ! تلاشم برای بیشتر شدن شیرینی ها ! حتی اگر قند خونت بالا برود...شیرینی خوب است همیشه !
.
.
.
خدا که آمد
من
تشکر کردم از او
برای اینکه سمیه ام ! برای اینکه هستم تا پدری داشته باشم, مادری, خواهری و برادرانی که بعضی وقتها ازشان متنفر باشم ولی همیشه خوشحال باشم که گرم هستند و این یعنی شیرینی !
برای اینکه سمیه ام ! برای اینکه هستم تا در کنارم مونا باشد, نسترن باشد, مریم باشد, یاسمن باشد و خیلی دوستِ دوست داشتنی دیگر تا ما با هم باشیم, بخندیم, ناراحت باشیم,گریه کنیم ولی بدانیم که این خوب است و شیرین که هستیم!
برای اینکه سمیه ام ! برای اینکه میدانم اگر حسین نبود, اگر رضا نبود, اگر مهدی نبود, اگر بچه های انجمن نبودند, چقدر همه چی بی روح بود و چقدر دوست داشتنی ست بودن من و این همه عزیز!
برای اینکه سمیه ام ! برای اینکه شاید نتوانم خیلی چیزها داشته باشم, خیلی جاها باشم اما در عوض توانایی هایی نامحدود دارم که تو خوب ازشان خبر داری! برای اینکه میتوانم بهترین باشم, برای اینکه میتوانم بخندانم دوستانم را, اذیتشان کنم, به حرفهایشان گوش بدهم و پرشان کنم از یک عالمه حس زندگی, حس خوب, انگیزه و شیرینی!
.
.
.
خدا که آمد
انقدر بهش گغتم : "دوستت دارم"
که یک چیز را یادم رفت به او بگویم!
اما مطمئنم خودش فهمید که
آمدنش
بودنش
حس کردنش
سپردن دستم به دستش
صدایش
نفس هایش
ارزشمندترین بودند
و چفدر خوب
که
هستند
ارزشمندترین
.
پی.ان : دوستتان دارم و ممنونم که هستید ...سالی پر از حس های خوب, دوست داشتنی و بغل کردنی داشته باشید.
پی.ان2: این خوب بودن و شیرین بودن یعنی همین مونا یی که همین الان زنگ میزند, میگوید ای دی اس الت را قطع کن چون میخوام حالت را بپرسم! و تو با عشق این کار میکنی و با هم تصمیم میگیریم که این لحظه را در اینجا به ثبت برسانیم!
پی.ان3: دلم میخواهد که بازهم به تو بگوید: "از وقتی صدات پر شد تو شبام؛ اون رویایی شدی که نداشتم..."
جمعه بیست و سوم اسفند 1387
"PAINFUL PAIN"
این روزهایم
چقدر سخت است که در بین این همه درد
دنبال خدا بگردی
ولی
پیدایش نکنی !
و باز
درد
درد
درد
!
پ. ن : چقدر نیاز دارم به آرامش ...با تک تک سلول های بدنم.
این کمی آرومم میکنه , نمی دونم چرا !
پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387
"Ah"
من قول میدم که دیگه به شکلات و شیرینی علاقه نداشته باشم !
من قول میدم که ای دی اس ال 64 بگیرم ماه بعد تا زیاد این پشت نشینم!
من قول میدم که واقعا دیگه زیاد این پشت نشینم!
من قول میدم که لاغر شم !
من قول میدم که به مسابقات 25 فروردین خودمو برسونم ! من یک "نانچاکو گیرل" هستم!
من حالم بد شد دیگه ! اه !
اه !
من یک عدد ناراحت خیلی زیاد هستم!
سه شنبه ششم اسفند 1387
I CAN NOT be your heroine
نه اینکه تو مقصر باشی ؛ نه !
فقط بعضی وقت ها دلم می خواهد تو را مسئول تمام بدبختی هایم بدانم !
به قول اونا: Not a big deal !
پ.ن :شاید این سردرد های بی وقفه یعنی که سمیه ! گلم ! داری به ۲۴ سالگی ات نزدیک تر میشی!
دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387
Considering the fact...ummm
به این ترتیب در یک شب هیجان انگیز که مونا از من خواهش میکند که براش وبلاگ به روز کنم؛ کِنسیدرینگ ذِ فَکت که امشب شب سختی رو پشت سر گذاشته ؛ من با عشقی سرشار برایش اینکار را میکنم. ( (batting eyelashes
** مونا به توچال میرود؛ چون همیشه میترا و مهسا رو به من ترجیح میداده و هیچ وقت نفهمید که... ((broken heart درست شش و ربع روزی که من یک ربع قبلش رسیدم !
** اوکی ! مونا به توچال برود ؛ ولی چرا، واقعا چرا منو با مقادیر زیادی و واقعا زیادی از ظرف های کثیف تنها مبذاره؟! میشه از آشپز خونه نگم؟! میشه؟! و به هر حال علاقه داشتند که وقتی برمیگردن خونه من با عشق سورپرایزشون کنم چون که!
** بابایی دوست داشتند که به لبنان بروند ! به هر حال احساس نیاز کردند و ما این فَکت رو با عشق پذیرفتیم....(مونا......یه شب!) ولی کِنسیدرینگ ذِ فَکت که بکنیم به هر حال خوشحال میشدیم بیشتر در خدمتشون می بودیم. است (:دی) خیلی اما Weird بود همه چی! من بابایی ِ خودمو میخوام ... چون که!
** مونا در سینما می خوابد؛ و سمیه با خنده های هیجان انگیزش مونا رو هی بیدار میکنه و این خاطره ای میشه برای مونا که هر جا میشینه تعریف کنه! به هر حال دوست داره و مورد علاقه شه چون که! وااای اخراجی های دو رو دیدیم و کلی خندیدیم!
** سمیه به OLC میرود در حالی که دلش زیاد تا عاطفه میخواهد! و عاطفه نمینواند که بیاید و سمیه مجبور میشود که به تنهایی با شایان جلسه برگزار کند!
** مونا احساس نیاز به پارچه میکند ؛ و متعاقبا ما 3 ساعت با ماشین به دنبال خیابان مولوی میگردیم که ناگهان ساعت 12 ظهر از پیتزا سنگی "لابِلا" واقع در سعادت آباد!!! سر در می آوریم و بعد میفهمیم که مترو چیز خوبی ست!
** مونا به مولوی میرود؛ و به مدت یک ساعت از یک مغازه مبلغ صد هزارتومان پارچه میخرد و البته این فَکت رو هم باید کِنسیدر کرد که سمیه نقش به سزا و قابل توجهی در این راستا ایفا کرد! باور اگر نمیکنید صبر کنید تا شیما لباسامونو بدوزه و... (batting eyelashes)
** مونا به ستارخان میرود ؛ و سمیه هم به دنبالش (:دی) و با عشقی سرشار 4 عدد شلوار می خریم! نیاز داریم چون که ! و قیمت ها هم باور نکردنی هستند! چیزهای دیگری هم میخریم که ناگهان یادمان می آید سمیه فردا کنکور فوق لیسانس دارد و هنوز کارت ورود به جلسه اش را پرینت نگرفته ! لابد دوست نداشته ! ای بابا!
** مونا سخت مشغول تدریس میشود ؛ و در همین حین آقای دکتر و سمیه به "بِنِتون" میروند و سمیه برای سِسایِتی آو داکتِرز متاسف میشود با تک تک سلول های بدنش! واقعا چرا بعضی ها انقدر در سطح مانده اند هنوز (حتی بیشتر از من :پی!)
** مونا سخت مشغول تدریس است هنوز و سمیه دلش میخواهد که گلدیس گردی کند و هی خرید کند ! و دلش میخواهد که برای مونا شکلات هیجان انگیز ولنتاین بخرد و دلش چون که میخواهد ! گردنبند صدف دریایی مورد علاقه ی سمیه است و این خیلی خوب است (:دی :پی) و کلا تمام مغازه های گلدیس از سمیه تشکر و قدردانی میکنند چون که او خیلی خوب است (به هر حال دیگه!)
** سمیه کنکور فوق لیسانس دارد و ساعت 6 صبح روز آزمون با مونا مشورت میکنند و به این نتیجه میرسند که هنوز میتونیم نیم ساعت دیگه بخوابیم و در نتیجه می خوابند و ....(نیاز به توضیح داره آخه؟!)
** "کوکوی کبوتران حرم" و تأتری که مونا و سمیه با عشق میروند و رضا کیانیان و گوهر خیراندیش و مرضیه برومند هم به هر حال دوست داشتند که بیایند! و آیس پَکی که ما مجبور شدیم نصفه رهایش کنیم چون تأتر داشت شروع میشد ! و من هنوز غصه دارد دلم به خاطرش (:دی)
** انقلاب هم چیز خوبی ست به هر حال! وقتی هی دلت میخواهد کتاب بخری و هی اینکار را میکنی!! و ناگهان زمانی میرسد که پولهایت تمام میشوند و به هر حال! کلی نظریه برای کلاس EFL مونا صادر میکنیم و کلی خوشحالیم که مونا یک EFL تیچِر است.
** و بالاخره مونا به قولش عمل میکند و برای سمیه آب انار میخرد! و ما آب انار خورون به مغازه ی "NIKE" واقع در سعادت آباد میریم و کلی دپرس میشیم و کلی هی همه چی خیلی گرونه ! خیلی زیاد! در این حد که شلوارک NIKE دلش میخواد که 148 هزارتومان باشه! چون که!
** از آنجایی که خیابان های الهیه، فرشته، نیلوفر، زعفرانیه و نیاوران مورد علاقه ی من و مونا هستند، تصمیم میگیریم که سری به آنها بزنیم و راجع به مدل خونه ی آیندمون تصمیم گیری کنیم (:دی) ولی از اونجایی که گم میشیم خودمونو ناراحت نمیکنیم وسعی میکنیم از با هم بودن لذت ببریم (>:دی<)
** دوست داریم که به کارواش هم برویم! علاقه ست آخه! و هی همه دلشون میخواست که مونا بهشون انعام بده! در این حد که منم وسوسه شدم یه دستمال دستم بگیرم و شروع کنم!! والله! (:پی :دی :دی)
** پزشک مامای عزیز دلشان میخواهد که 10 تومان در پاچه ی ما کنند تا فقط ما را در جریان یک بله-خیر بگذارند! دلشان خواسته لابد چون که!
** چون که برای برگشت به شهر و دیار خود نیاز به بلیط داریم ؛ سوار بر قطار شهری ، به سمت ترمینال جنوب میرویم و در آن وسط ها دلمان می خواهد که لاین اشتباهی سوار شویم و یه هو خود را نزدیک میرداماد احساس کنیم! از آن حس های غریب (:دی :دی) ! 2 ساعت را با عشق سوار بر مترو سپری میکنیم و چیزهایی میبینیم که آزیتا در بودا ندید! کنسرو آدم رو هم تست میکنیم!! به هر حال دیگه!
** دلمان هم هی دلش میخواهد که تنگ شود برای کسانی که شاید فکرش را هم نمیکردیم در این شرایط زیاد به یادشان باشیم! دل است دیگر!
**** چون در این مرحله ی نوشتن اینها مونا خوابش برده ، من کم کم خودمو ناراحت میکنم و احساس تنهایی میکنم و میشه منم برم بخوابم؟! واقعا میشه ؟!
لذت بسیاری بردیم از مرور آنچه تا اینجا بر ما گذشت و بسی بسیار خوشحالیم که مونا عشق سالهای دور و همیشه مان است با عشق!
چهارشنبه نهم بهمن 1387
dude! it's cool
بله! فصل امتحانات هم به سلامتی تمام شد! به به ! ولی چون ما فرم ارزشیابی اساتید پر نکرده ایم, با عشق , هیچ نمره ای را نمیتوانیم زیارت کنیم ! الهی شکر ! :دی
بسی مواردی در ذهنمان در رفت و آمد میباشد که بر روی وبلاگ می آوریم ؛ باشد که درس عبرتی باشد برای نسل آینده !
** معنی ویار وبلاگ نویسی رو هم فهمیدم ! خودمو با عشق دوست دارم !
**آها ! آقا یک نکته ی مهم ! دوستان و دشمنانی که میان با عشق برای نوشته های بنده نظر مینویسند ؛ من یه عرضی داشتم خدمت یه عده شون:
__ آقا یا خانم bad hal! شما فک کنم واقعا حالتون واقعا بده ها! دوست/دشمن عزیز خب مسلما شما اسم دارید! بهتون نمیخوره ترسو باشید! سعی کنید با مشخصات واقعی نظر بدید! در ضمن ما که حسود نیستیم! ما دلمون میخواد خدا هزار سال بهمون عمر بده هی ببینیم دوست و دشمنامون روز به روز پیشرفت میکنن و وبلاگ خفن میسازند!
__ آقا یا خانم دری ! ممنون میشم بگی دقیقا چه طوری منو بیشتر شناختی! آخه میدونی ؛ من هنوز کلی جای کار دارم ! آخی! الهی مامانت برات بمیره! خب گلم! مجبور که نیستی پست های کسی رو بخونی که حالتو بهم میزنه ! آفرین! دیگه نخون!
__ آقا یا خانم falgir ! عکس من ضدِحاله ؟! من شرمنده م! الان یعنی شما خودتون رو ناراحت کردید ؟! مامانتون قربونتون بره ایشالله! اسمت چیه حالا گلم؟
__آقا یا خانم سلام ! شما الان عابری یا عاشق ؟! تکلیفتون رو با خودتون روشن کنید اول دوست عزیز! ایت ایز اوکی؟! ری یلی ؟! وِل, یو آر دِ داکتِر !
** من هایلی اِپی ری شی اِیت میکنم اون دسته از عزیزانی رو که اسم کامل و ایمیل میزارن!
**خوب هستید شما ؟!
** وای چقدر بد بود ! نزدیک یه هفته نه ای دی اس ال ! نه کامپی یوتر! چقدر شکنجه ی بدی بود ! از هر نظر که فکر کنی! ولی 10 روز بدون موبایل سر کردم! با عشق ! تا کور شود هر آنکه نتواند دید! وااااای سیم کارت همراه اولم گم شده (یخوانید داداشم دزدیده تش!)! پیگیری هم نکردم ! فعلا که هستیم در خدمت ای تی ام (به قول یاسی: ام تی ان :دی) ایرانسل!
**بالاخره 90% از اتاقم رو مرتب کردم ! آی لاو مای سلف با عشق ! آی نید اِ بیگ هاگ !
** هر کی با این مدل نوشتن من مشکل داره ؛ داره دیگه! مشکل برا داشتن آخه! به من چه !
** کلاس های فرانسه رو با عشقی سرشار از سر گرفتم ! ایت فیلز سُ گود!
** آزمون ماکِ آی ای ال تی اس دادیم آقا در حدِ برج میلاد ! کلی درد سر شد برامون! دوستان جدید و قدیمی رو زیارت کردیم ! یکی نیست بگه آخه گلم , نازم , تو رو چه به این چیزا ! برو موسسه درستو بده برگرد بیا خونه ت ! آخه چرا میری فضولی میکنی شماره مردمو ور میداری زنگ میزنی از راه بدر میکنی جوونِ مردم رو ! عزیزم! گل باغ زندگیم ! تو دیگه چرا ؟! از تو بعید بود ! نکن ! اِ !
** آی راااااااااااااااک ! >:دی<
**امشب ماکت برج های دوقلوی پتروناس کووالالانپور (یا به قول عرفان: کوالالامپور :دی) رو به همراه یک هاپوی ناز دریافت کردیم ! ما هستیم دیگر ! کاریش میتونین بکنین ؟! :پی
** مونا جان ! من در دنیا عاشق هیچ چیز نیستم جز این برنامه ریزی های دقیق- تاکید میکنم دقیق- و هیجان انگیزت! عشق سالهای دور و همیشه م میشه !؟ میشه واقعا ؟! پی لی ز !
**کلاس های موسسه خوب پیش میره ! خدا رو شکر ! کلاس مو وی و لیسِِنینگ هم دارن شروع میشن! آی هف تو دو لاتس آو ثینگز فُر ذِم ! ویل یو هِلپ می اَوت ؟ پی لی ز !
**دوستی داریم که لپ تاپش خیلی به دردمان خورد این چند روزه! آقا یک دنیا ممنون !
**دوستی داریم که با عشق برایمان 256 مگابایت رَم جور کرد تا کارمون راه بیفتد! آقا یک دنیا ممنون !
** کلا ممنون هستم من :دی
**شدیدا به نسترن نیاز مند میباشیم که زود بیاید و مَتِری یِل این دوره ی آموزشی لامصب را سِلِکت کنیم !
** یاسمن جان هم اگه دوست دارند بیایند که برویم یک خاکی برای ری وی یو آو لیترِِچِر تحقیق مون انجام بدیم! ممنون میشویم!
** خُب من چی بگم وقتی دو ساعته دارم به این آلبوم گوش میدم و کلی هم خوشحالم؛ لطفا با عشقی سرشار به سراغ این آلبوم بروید :پی http://www.2mahal.com/g.htm?alid=4894
**اِی دی اس ال سااااکس! و البته سام تایمز ایت راااااکس !
**یک تصمیم : نماز میخوانیم ! به صورت جدی و شبانه روزی ! از فردا صبح! نیاز داریم که برای شروع تشویق شویم ! :">
**یک تصمیم دیگر: هفته ای یک بار پیاده روی با مامان و فاطمه و هفته ای دوبار جیم ! برای جیم نیاز به مقداری همراه داریم! هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم!
**وااای لاست ما را هم دارد بیچاره میکند ها!
** یادم باشه یک سری حساب کتاب هامو صاف کنم !
**من کماکان منتظر آب انار مونا ؛ دفترِ هیجان انگیز نسترن ؛ جایزه حل معما ی حسین ؛ خودکار های همایش هستم ! دوستان؟! پی لی ز :دی
**لپ تاپ که جای خود دارد دیگر ! :-"
میشه من بس کنم ؟! البته که میشه! کار نشد نداره ! دلمان اِستِی بِل است این روزها ظاهرا!
فعلا!
شنبه بیست و یکم دی 1387
E X A M Z
آی خدا که من چقدر از فصل امتحانا متنفرم با عشق! بهم استرس میده ! استرسی که واقعا جای خالی ش همیشه احساس میشه تو زندگی م ! نمیدونم چرا انقدر موقع امتحانا همش احساس زنده بودن میکنم ! هی پر میشم از هیجان , استرس , دلهره و خیلی حس های دیگه که جزء هیجان انگیزترین حس های زندگی م هستند! بدو دنبال جزوه , کپی بگیر , باز تا لحظه ی آخر نخون ! واااااااااااااای دوس دارم !
میشه من دوست داشته باشم این همه تنبلی یه خودمو ؟
وای خدا ! چقدر یه عالمه حرف دارم که نمی دونم کدومشو بگم !
** مونا جان شما شبیه ِ بیریتنی اسپیرز هستید خوب ! اِ ! ایتس اِ فَکت ! (امان از دست این شاگردای پدرسوخته !)
** واقعا چقدر نیاز دارم به اینکه یک روز به دور از تکنولوژی_از هر گونه ای _ با عشقی سرشار بشینم اتاقمو مرتب کنم ! یعنی بزرگترین نیاز منه در حال حاضر !
** انقد بدم میاد ! دیدی بعضی ها میرن جایی میگن فلانی برات سوغاتی اوردم ! بعد تو کلی دلتو صابون میزنی, بعد میبینی ای بابا ! طرف به روی خودشم نمیاره ! (قابل توجه بعضی ها!)
** من دلم زیاد میخواد که وقت بذارم برای سریال هام ! من عاشق سریال هام هستم !
** یک عدد دامن شلواری صورتی دارم با یک تاپ مشکی نایکی! وقتی که اینها را با جوراب سفید های اسپورتم میپوشم دلم میخواد خودمو بخورم ! :دی (مگه من دل ندارم !)
** به احترام یک دوست داشتنی.... یک دقیقه کاما (,)
** چقدر باید به خیلی ها توجه کنم ! خیلی چیز ها نیز !
** ایییییییی! واقعا که ! چرا من موبایلم این طوری شد :(
** الان در اوج اینتراپشن دارم اینا رو مینویسم ! چقدر تمرکز دوس داشتم!
** سن ازدواج یعنی چه ؟! قشنگ یعنی چه ؟!
** تاسوعا و عاشورای امسال در اوج دلتنگی خوش گذشت !
** من در این خانه به غمناکی نمناک علف نزدیکم !
** دلم زود بهمن میخواهد ! 24 اینا !
** کاش من کمی , فقط کمی ....(سانسور شد!)
** جدیدا آهنگ های بی محتوی گوش میدهم ! با عشق !
** با تک تک سلول های بدنم حس کردم که یک F.R.I.E.N.D.S فَن یعنی چه! شبی که خیلی غمگین بودم و یکی از آدم هایی که او هم عاشق این سریال بود با عشق از من دلجویی کرد !
** مونا به من قول داده که بهم یه آب انار هیجان انگیز بده! و من بیشتر از حد معمول خوشحالم !
** بابایی غمگین است....با تک تک سلول های بدنش ! من دلم غصه دارد !
** همه چیز لازم است که گرد گیری شود ! حتی تو !
** من میشه بس کنم !!
جمعه بیستم دی 1387
Get the hell out of here or ummmm
تو دیگه این وسط چی میگی !؟
بساطی دارم ها !
عوضی !
پنجشنبه دوازدهم دی 1387
"Mona"
من دوست دارم در این بلاگ اینتری
فقط بگویم
مــــــــــــــو نا ! تو عشق سالهای دور و همیشه ام هستی!
و من بعضی وقت ها دلم مثل هاپو های هیجان انگیز (بخوانید سگ!) برایت تنگ میشود!
و تو تنها کسی هستی که همیشه هستی !
و من هی دوست دارم با عشق دوستت داشته باشم !
بیشتر و بیشتر !
و من به هردویمان افتخار میکنم ! سِه پَقفِه! ![]()
کِنسیدِرینگ ذِ فَکت آیم نات اِ لِزبیَن ! ![]()
مــــــــــــــو نا ! خوشم اومده خُب من از تو ....ایییی!
چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387
I Will
کاش می شد یه مدت مُرد !
یه مدت مُرد!
مُرد!
و
تو این مدت
دلت برای هیچی تنگ نمی شد!
و حتی هیچ کس!
و کاش که اینهمه نمی ترسیدم از این پروسه ی مزخرف مرگ !
و من واقعا
دیگه
نمیدونم !
نمیدونم !
نمیدونم !
نمیدونم !
*** مهم نیست ! من دلم میخواد لیوانی رو که توش آب میخورم رو نشسته بزارم سرِ جاش !
*** خوشه ی غم توی دلم زده جوونه !
*** خوشه ی غم گه اضافه زیاد می خوره !
*** حذفش کردم! حوصله ندارم به دوهزار نفر جواب پس بدم !
*** از این همه توقع بیجایی که از خودم دارم متنفرم !
***از این همه توقع بیجایی که از بقیه دارم متنفرم !
*** الان رسما احساس میکنم که واقعا چرا !؟
*** اینز الوِیز دِ سِیم !
***چرا من خفه نمیشم ؟!

